Θα σας κάνω μια φοβερή αποκάλυψη, ο Τσίπρας δίνει περισσότερα!

Συνέντευξη του Γρηγόρη Ψαριανού στο ΒΗΜΑ FM,
στην εκπομπή των Νότη Παπαδόπουλου και Βασίλη Χιώτη
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

 

 

Καλημέρα Γρηγόρη
“Γεια σας πουλάκια μου, καλή βδομάδα. Τι κάνετε? Πώς πάει το κίνημα;”
Έτρεξες Γρηγόρη στο Μαραθώνιο;
“Όχι, δεν έτρεξα, παρακολούθησα από μακριά. Έχω τρέξει βέβαια δυο Μαραθώνιους, και είχα κάνει και τη Μαραθώνια πορεία το ’63 με τον παππού μου.
Τώρα ετοιμάζομαι για του χρόνου. Έχω αρχίσει και περπατάω, του χρόνου μπορεί να τρέξω!
Σας άκουσα που λέγατε νωρίτερα για τα μαγαζιά. Λοιπόν, έχω μία φίλη τη Φιλίτσα. Είναι από το Γύθειο. Στο Γύθειο, πριν ένα μήνα, πήγανε δυο κρουαζιερόπλοια και δέσανε. Είχαμε αυτό το φοβερό καμποτάζ για τα συμφέροντα των ναυτεργατών, εδώ και 30 χρόνια που απαγορευόταν ένα κρουαζιερόπλοιο να δέσει δεύτερη φορά σε ελληνικό λιμάνι. Αυτή τη μεγαλοφυή, «αριστερή» ας πούμε, επιλογή είχαμε κάνει, και τα κρουαζιερόπλοια πηγαίνανε στο Μποντρούμ, στο Κουσάντασι στην Τουρκία, αβέρτα κουβέρτα. Τώρα το ρίξαμε αυτό το καμποτάζ πρόπερσι. Και μας βρίζανε οι αριστεροί φίλοι μας, εμάς τους αριστερούς φίλους τους. Μας λέει λοιπόν η φίλη μας από το Γύθειο, ότι δέσανε δυο κρουαζιερόπλοια Κυριακή. Στο Γύθειο, τώρα, όχι στην Κω, στο Γύθειο, που δεν τα βλέπανε ούτε από μακριά. Κατεβήκανε στην πόλη του Γυθείου τεσσερισήμισι χιλιάδες άτομα. Αδειάσανε τα καφενεία, τα παγωτατζίδικα, τα σουβλατζίδικα, οι καφετέριες, τίγκα. Δεν έμεινε τίποτα. Σαρώθηκαν τα πάντα! Και τα μαγαζιά ήταν όλα κλειστά, και οι μαγαζάτορες, άναυδοι κοιτάγανε τον κόσμο και δεν ξέρανε τι να κάνουνε, είχανε τρελαθεί. Και ερωτώμενοι, απάντησαν ότι κανείς δεν είχε πάει στην πρωινή λειτουργία!”
Είχαμε μια κουβέντα την προηγούμενη εβδομάδα με τον φίλο σου τον Πέτρο τον Τατσόπουλο, ο οποίος υποστηρίζει ότι…
“Α, να σου πω τι λέει: Ότι όσοι ψηφίσουνε για πρόεδρο, τα ‘χουνε πάρει. Δεν θα ψηφίσει. Εγώ θα σας κάνω λοιπόν τη φοβερή αποκάλυψη, ότι ο Τσίπρας δίνει περισσότερα! Ο Τσίπρας δίνει 250 χιλιάρικα και σε διορίζει και στα κολχόζ μετά, στη …Λαϊκή Δημοκρατία!”
Χαχα, ωραία αυτά, όμως πέρα από την πλάκα…
“Δεν είναι πλάκα αυτά, δεν είναι πλάκα. Ότι όσοι ψηφίζουνε είναι δωσίλογοι και τα ‘χουνε πάρει και οι άλλοι είναι ηλίθιοι και δεν τα ‘χουνε.”
Δεν είπε αυτό ο Τατσόπουλος.
“Όχι ο Τατσόπουλος. Ο ΣΥΡΙΖΑ το είπε αυτό. Και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού”

Το θέμα είναι τώρα εσύ, που απ’ ότι κατάλαβα είσαι στα ΝΑΙ
“Όχι, εγώ είμαι, είναι σαν που λέν’ «είσαι άθεος;» Όχι, είμαι αναποφάσιστος.”
Δεν έχεις αποφασίσει αν θα ψηφίσεις;
“Όχι. Αν μου βάλουν Σαρτζετάκη, δεν θα ψηφίσω.”
Α, περιμένεις το όνομα
“Εννοείται. Το πρώτο είναι ποιος θα είναι υποψήφιος Πρόεδρος.”
Αλλά δεν θες να γίνουν εκλογές, φαντάζομαι;
“Βεβαίως όχι. Δηλαδή όχι δεν θέλω, θέλω, δεν με πειράζει. Αλλά δεν θα δώσουν λύση δεν είναι αυτό το πρόβλημα της χώρας. Και οι πιθανολογούμενες εκλογές θα επιδεινώσουν την κατάσταση της χώρας και πριν τις εκλογές, και κατά τη διάρκεια και μετά. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Όποιος και να βγει πρώτο κόμμα, δεν θα έχει κυβέρνηση.”
Για εξήγησέ το αυτό, να το ακούσουν και οι Συριζαίοι, γιατί θα επιδεινώσουν τα πράγματα και πριν και μετά;
“Διότι ήδη είναι επιδεινωμένα τα πράγματα με το να συζητάμε για εκλογές. Διότι σου λένε τώρα οι άλλοι: Τι να συμφωνήσουμε τώρα, με ποιους; Εδώ μεθαύριο, μπορεί να γίνει ας πούμε Βόρεια Κορέα, πώς να συμφωνήσουμε; Με ποια κυβέρνηση και σε ποια κατεύθυνση;”
Γιατί θα γίνει Βόρεια Κορέα; Αυτό δεν είναι μια «καραμέλα»;
“Μία από τις επιλογές του «μπουφέ» του Σύριζα, είναι και η Βόρεια Κορέα. Ο Σύριζα είναι από Λουξεμβούργο, Βενεζουέλα, μέχρι Βόρεια Κορέα. Όλο το παλμαρέ το έχει. Ποια είναι η πρόταση η κεντρική; Είναι η πορεία η ευρωπαϊκή; Είναι η διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και παραμονή στην ευρωζώνη με το ευρώ; Να το πει ο Τσίπρας σήμερα. Εάν το πει, εγώ είμαι μέσα, και συνεργαζόμαστε και απ’ όλα. Θα το πει; Μπορεί να το πει, έχει τα γκατς που λέμε, να το πει; Ή θα τον φάει ο Λαφαζάνης, ο Στρατούλης και ο Ρούντι Ρινάλντι;”
Γιατί; Εσύ πιστεύεις πως ο Λαφαζάνης και ο Ρινάλντι έχουν επικρατήσει στον Σύριζα;
“Όχι. Αλλά έχουν ένα σοβαρό μερίδιο βαρύνουσας γνώμης μέσα στο στελεχικό δυναμικό. Στο στελεχικό δυναμικό του Σύριζα δηλαδή όχι της βαθυπασοκαρίας που κατέπλευσε. Το οποίο, προκαλεί ένα πρόβλημα: ως τώρα, ο Σύριζα είχε τα στελέχη του. Άντε, έβγαλε και δέκα πασόκους: την Σακοράφα, τον Κουρουπλή τον Αλέξη τον Μητρόπουλο, κάτι δεξιούς, τον Νάσο τον Αθανασίου, έβγαλε πεντέξι τέτοιους. Στις εκλογές που θα γίνουνε, δεν θα βγούνε Διαμαντόπουλοι. Θα βγούνε βαθυπασοκαρίες: Καλφαγιάννηδες, Μπαλασόπουλοι, Φωτόπουλοι, θα γίνει κόλαση! Αυτό το πράγμα δεν ξέρεις από πού σου ‘ρχεται, ή από πού θα σου ‘ρθει. Εγώ δεν έχω κανένα μένος κατά του Σύριζα. Ο Σύριζα έχει μία θάλασσα συνειρμού και μία θολούρα στο τι θέλει να κάνει. Τι; θα μας πει;”
Άσε το Σύριζα. Να πούμε τι θα κάνεις εσύ. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, αν ο υποψήφιος πρόεδρος που θα προτείνει η κυβέρνηση είναι ένα πρόσωπο που θα κοσμήσει τον θεσμό, εγνωσμένου κύρους, εσύ θα πεις Ναι.
“Και αν η κατάσταση της χώρας είναι όπως είναι τώρα, γιατί το πρώτο είναι ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρόεδρος και το δεύτερο ποια θα είναι η κατάσταση της χώρας. Αν έχουμε την άνεση να πάμε για εκλογές και να κάνουμε –πώς να το πω– διάφορα νάζια και κόλπα, να το κάνουμε.”
Εκατόν ογδόντα σαν κι εσένα θα βρεθούνε;
“Αν με ρωτάγατε πριν από τρεις μήνες θα σας έλεγα ναι, θα βρεθούν. Μετά έλεγα όχι. Τώρα ξαναγυρίζω πάλι προς το Ναι, πιστεύω πως θα βρεθούνε. Είναι το ίδιο δύσκολο να βρεθούν 181, όπως και να βρεθούν 121 για κατά. Μάλιστα, κάποιοι θα σταθμίσουνε το τι θα γίνει το μέλλον τους το πολιτικό, πώς θα ξαναεκλεγούνε. Γιατί ο Σύριζα δεν μπορεί να προσφέρει 600 έδρες.”
Αυτός κάποιος θα μπορεί να το πει και για σένα όμως, Γρηγόρη.
“Δεν με ενδιαφέρει εμένα καθόλου αυτό το ζήτημα. Εγώ δεν είμαι σε κόμμα καταρχήν. Εγώ περιμένω να συγκροτηθεί ο χώρος της λεγόμενης κεντροαριστεράς, των προοδευτικών μεταρρυθμιστικών δυνάμεων.”
Ουσιαστικά λες ότι κάποιοι άγνωστοι της ΔΗΜΑΡ και κάποιοι άγνωστοι των ΑΝΕΛ θα το σκεφτούν πολύ πιθανόν.
“Όχι θα το σκεφτούν, έχουν αποφασίσει ήδη. Απλώς δεν το λένε. Τι κάνουνε; Παζαρεύουνε. Σου λέει: κάτσε ρε να δούμε τι δίνουνε; Γιατί έχει αρχίσει αυτή η ιστορία πόσα δίνει ο ένας, πόσα δίνει ο άλλος, αυτή η χυδαιότητα η απόλυτη, ε, είναι μερικοί που σου λένε «κάτσε να δούμε, μήπως πάρουμε και κάτι».
Τώρα, από τη μια το λες χυδαιότητα και απ’ την άλλη μας λες ότι ισχύει.
“Μα αφού βγαίνουνε κάτι τέτοιοι τύποι και λένε αυτά τα πράγματα, δεν ντρέπονται. Στελέχη κεντρικά, στελέχη του Σύριζα. Και ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού Νίκος Κωνσταντόπουλος, με την κόρη του να λαμπρύνει με την παρουσία της το κοινοβούλιο, δεν ντρέπεται να λέει ότι τα παίρνουν όσοι θα ψηφίσουν Πρόεδρο; Έλεος δηλαδή, μην κρίνουμε εξ ιδίων μερικοί-μερικοί. Δεν είναι όλα τα πράγματα χρήμα, και από πού θα τα πάρουμε!”  Για ποιον το λες αυτό;
“Για διάφορους που λένε ότι κάποιοι άλλοι θα τα πάρουν, που τα παίρνουν ή τα ‘χουν πάρει ήδη.
Μάλιστα. Τώρα, να σε ρωτήσω και κάτι άλλο: Εσύ έχεις πάει στο ΠΟΤΑΜΙ, ή είναι κρύο το ΠΟΤΑΜΙ και …μόλις ανοίξει ο καιρός;
“Όχι, καθόλου κρύο. Εμένα μ’ αρέσει το κρύο, κάνουμε και μπάνια χειμερινά.”
Ναι, αλλά σε είδα εκεί στην εκδήλωση του Ράμφου, μία έμπαινες στην αίθουσα μία έβγαινες. Δεν έκατσες στην καρέκλα.
“Όχι, όχι, δεν βγήκα καθόλου. Έμεινα και απήλαυσα τον Ράμφο απ’ την αρχή ως το τέλος. Ήτανε άψογος. Εξαίρετος. Μας είπε αυτά που έπρεπε ν’ ακούσουμε, κι όχι αυτά που θέλουμε ν’ ακούσουμε. Είμαι παραποτάμιος, είμαι στην Επιτροπή Διαλόγου του ΠΟΤΑΜΟΥ, όπως και ο Πέτρος ο Τατσόπουλος όπως και πολλοί άλλοι άνθρωποι, ογδοντατόσοι είμαστε. Δεν έχω ενταχθεί οργανωτικά στο ΠΟΤΑΜΙ, και δεν σκοπεύω να ενταχθώ μέχρι να δω τι θα γίνει με τη συγκρότηση του χώρου των προοδευτικών μεταρρυθμιστικών δυνάμεων.”
Δηλαδή εάν η κεντροαριστερά κάνει μια ενιαία κίνηση;
“Θα πω ονόματα: Το Ποτάμι, ο Λυκούδης, η Διαμαντοπούλου, ο Ραγκούσης, ο ο Φλωρίδης, ο Μπένος, ο Γιαννίτσης, διάφοροι της περιοχής αυτής του ΠΑΣΟΚ που δεν έβλαψε και δεν συμμετείχε στο μεγάλο φαγοπότι. Και που μερικοί απ’ αυτούς έδωσαν και μάχες για μεταρρυθμίσεις που δεν πέρασαν και σπάσαν τα μούτρα τους. Όπως ο Τάσος Γιαννίτσης. Που είχαμε ξεσηκωθεί όλοι, κι εγώ μαζί, κατά της μεταρρύθμισης που πήγε να κάνει, δεν την κάναμε και φάγαμε τα μούτρα μας. Αν την είχαμε κάνει χρόνια πριν….”
Αν κάνουνε λοιπόν κόμμα αυτοί θα πας εκεί, διαφορετικά θα πας στο ΠΟΤΑΜΙ.
“Πρέπει να συγκροτηθεί οπωσδήποτε. Έπρεπε ήδη να ‘χει γίνει, και δεν μπορεί ο καθένας ν’ ανοίγει το μαγαζάκι του, γιατί κι εγώ μπορώ ν’ ανοίξω ένα μαγαζάκι την άλλη Πέμπτη και να πω: Ιδρύω την κίνηση του Ψαριανού, οι «ψαριανιστές», ή οι «συναντιστές». Είμαι υπέρ των συναντήσεων, οπότε θα το πω «οι συναντιστές» το σχηματάκι μου. Αυτά είναι σαχλαμάρες και προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Γιατί η πλειοψηφία του κόσμου περιμένει αυτή τη συγκρότηση του μεσαίου προοδευτικού χώρου. Την περιμένει, όπως οι άλλοι το Πάσχα, που ‘λεγε ο Σαββόπουλος.”
Δεν φαίνεται όμως…
“Ο κόσμος την περιμένει. Δεν φαίνεται από τα καπετανάτα και τους διάφορους αρχηγίσκους, οι οποίοι λειτουργούν μ’ έναν τρόπο, σαν μικροί Ροναλντίνι που κοιτάνε ποια μεταγραφή θα πάρουν και προς τα πού. Λοιπόν, αυτός ο χώρος έπρεπε να είχε συγκροτηθεί. Εγώ αυτό περιμένω. Εάν οι εκλογές, ξαναλέω, γίνουν αύριο, θα ψηφίσω ΠΟΤΑΜΙ. Δεν ξέρω αν θα είμαι υποψήφιος, μπορεί να ‘μαι μπορεί και να μην είμαι. Δεν μ’ ενδιαφέρει. Έχω κάνει τριανταδύο δουλειές στη ζωή μου, η τελευταία ήταν δημοσιογράφος, μια χαρά είναι. Και εκπομπούλες κάνουμε με τον Αντρέα Παπαδόπουλο, στα “Παραπολιτικά Fm” στον Πειραιά… Μια χαρά, δεν έχω πρόβλημα.”
Γρηγόρη γιατί στο Ποτάμι; Δεν ξέρω, δεν είχα πάει εγώ στον Ράμφο, αλλά μου είπανε πως ήταν 1500 άτομα και ήταν πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι. Γιατί ξαφνικά αυτοί ενδιαφέρονται για το ΠΟΤΑΜΙ; Θα μπορούσες να τους είχες δει στην ΕΛΙΑ, ας πούμε.
“Ήτανε εξαιρετικές φάτσες. Λάμπανε τα ματάκια τους, και μικροί και μεγάλοι. Αυτή τη φορά ήταν λίγο πιο μεγάλος ο μέσος όρος ηλικίας. Στο Λαύριο και σε άλλες συναντήσεις του Σταύρου ήταν μικρότερος ο μέσος όρος. Όπως και σε άλλες, όχι μόνο του Θεοδωράκη στο Ποτάμι. Γιατί έχω πάει και στο Σπύρο το Λυκούδη, έχω πάει και σε άλλες συναντήσεις τέτοιες, γι’ αυτό θα κάνω τους «συναντιστές» μεθαύριο. Ήταν εξαιρετικές φάτσες, αποθεώθηκε ο Ράμφος. Δεν ξέρω αν ήταν 1500 άτομα, πάντως ήταν πάνω από 1000 οπωσδήποτε, τίγκα και όρθιοι. Εγώ ήμουνα όρθιος.”
Ναι αλλά αυτοί που ήταν, ήταν σαν κι εσένα. Δεν ήταν Ποταμίσιοι, ήταν παραποτάμιοι.
“Γιατί οι Πασόκοι ήτανε ποτέ πασόκοι; Οι συριζαίοι τώρα είναι συριζαίοι; ή είναι «μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δίνετε» κι απ’ όπου κάτσει κι ότι έρθει;”
Ναι βρε παιδί μου, αλλά τώρα το Ποτάμι, έχει καταλήξει σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις να είναι μια συγκέντρωση αστέγων, να στο πω έτσι. Πάνε, βλέπουνε, ακούνε, είμαστε κι εμείς εδώ, αλλά δεν ξέρω τι θα γίνει.
“Όχι. Οι άνθρωποι που πάνε εκεί ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν να γίνει. Το τι θα γίνει, δεν το ξέρει κανένας μας βέβαια. Αν το ξέραμε, θα ποντάραμε και θα χαμε πάρει και το τζόκερ προχθές. Λοιπόν ο κόσμος περιμένει να γίνει κάτι και ξέρει τι θα ήθελε να γίνει. Μερικοί που επίσης ξέρουν και συμφωνούνε, πολιτικά εννοώ, από τα 10 πράγματα στα 11 και δεν κάνουν το πρώτο βήμα, αυτοί έχουν το βάρος της ευθύνης για ότι δεν έχει γίνει ως τώρα. Διότι παίζουμε ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη. Και παίζουμε ζάρια, τη μοίρα της χώρας, και τις τύχες μας αύριο μεθαύριο εμάς και των παιδιών μας ανάμεσα στην επιλογή σε δυο παρέες, σε δυο παρεούλες. Δεν θέλω να πω ονόματα, αλλά έχουμε μπροστά μας ένα καινούριο δίπολο. Το 80% λέμε στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουμε κυβερνήσεις συνεργασίας. Και πάμε να φτιάξουμε έναν νέο δικομματισμό.”
Το είπανε το ΠΟΤΑΜΙ «εκπομπή». Άλλοι λένε ότι ο Θεοδωράκης ποντάρει στο άστρο του το επικοινωνιακό και δεν έχει βάθος πολιτικό. Εσύ τι απαντάς σ’ αυτό;
“Κοίταξε: Εγώ επειδή τον ξέρω τον Σταύρο 25 χρόνια, έχουμε δουλέψει μαζί στο χώρο της δημοσιογραφίας, σε περιοδικά, σε εφημερίδες, και τα μουσικά θέματα της εκπομπής του εδώ και 20 χρόνια εγώ τα ‘φτιαχνα με την Κλεοπάτρα τη Φυντανίδου, επειδή λοιπόν γνωριζόμαστε πάρα πολύ καλά και ξέρω πάρα πολύ καλά τον Σταύρο και ξέρω και τα ελαττώματά του, όπως κι αυτός τα δικά μου. Αλλά τώρα δεν συζητάμε για ελαττώματα και για προτερήματα. Συζητάμε αν μπορούμε να κάνουμε πράγματα κι αν έχουμε το όραμα, τη θέληση και την όρεξη να το κάνουμε. Αφήνοντας κατά μέρος τους ηγεμονισμούς και τους δογματισμούς και το «ποιος θα ‘ναι ο αρχηγός». Ξέρετε, η Ένωση Κέντρου όταν έγινε, υπήρχαν 15 καπετανάτα πάλι. Φαβορί ήταν ο Σοφοκλής Βενιζέλος για αρχηγός. Κι έγινε ο Παπανδρέου των δεκεμβριανών. Δεν το περίμενε κανείς. Έγινε. Στην ΕΔΑ, δεν ήξερε κανείς τον Πασσαλίδη ή μετά τον Ηλιού. Όταν έγινε η ΕΔΑ, όταν συγκροτήθηκε, ήταν πάλι κάτι αποκόμματα, κάτι συνιστώσες. Βγήκε πρόεδρος ο Γιάννης Πασσαλίδης, ένας εξαίρετος Πόντιος από τη Σοβιετία.”
Και τώρα τι θες να πεις; Ότι βγήκε μπροστά ο Θεοδωράκης και μπορεί να ‘ναι άλλος;
“Ότι δεν ξέρουμε ποιος θα είναι ο πρόεδρος και ποιος θα ‘ναι ο αρχηγός του χώρου που θα συγκροτηθεί και δεν είναι αυτό που έχει σημασία. Σημασία έχει να συγκροτηθεί αυτός ο χώρος των προοδευτικών μεταρρυθμιστικών δυνάμεων. Για αν μην λέμε ας πούμε «σαμαριές» και «τσιπριές».”
Γρηγόρη σ’ ευχαριστούμε πολύ για την κουβέντα. Να είσαι καλά και να τα λέμε.
“Να είστε καλά. Τώρα για το θέμα του προέδρου δεν ξέρω αν σας διαφώτισα, αλλά πάντως το πρώτο είναι ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρόεδρος και το δεύτερο ποια θα είναι η κατάσταση της χώρας. Εγώ ελπίζω να καταφέρω και να ψηφίσω Πρόεδρο και να ‘μαστε πάνω από 180 αυτοί που θα ψηφίσουμε. Και ας τα πάρουμε. Εγώ έχω πάρει και μια Ferrari προκαταβολή.”
Χα, χα. Καλημέρα Γρηγόρη.