Ομιλία κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τον κινηματογράφο 15/12/2010

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Το λόγο έχει τώρα ο Γρηγόρης Ψαριανός, Ανεξάρτητος Βουλευτής της Β΄ Αθήνας, για οκτώ λεπτά.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ.

Αυτές τις πολύ δύσκολες, τις αποτρόπαιες θα έλεγα ημέρες που περνάμε με τα εργασιακά δικαιώματα να καταβαραθρώνονται, με την κοινωνική συνοχή να εξευτελίζεται και με τον κοινωνικό ιστό να διαρρηγνύεται σε ακραίες συνθήκες και καταστάσεις πραγματικά για κάποιους είναι ένα θέμα το ότι «τώρα εσείς μιλάτε για τέχνη και για κινηματογράφο», αλλά όπως είπα και προχθές και όπως πολλοί σκεπτόμαστε, στις χειρότερες περιόδους που περάσαμε στην Ελλάδα, η τέχνη ήταν η βαρκούλα που μας έσωσε, το τραγούδι μας, τα έργα μας, το θέατρό μας, η ποίησή μας, τα βιβλία μας, η σκέψη μας, οι ιδέες μας. Αυτές ήταν οι μικρές βαρκούλες που μας πέρασαν απέναντι.

Θέλω να πω ευθύς εξαρχής ότι ο κρατισμός δεν ωφελεί την τέχνη, μπορεί και να την βλάπτει. Πρέπει να πω εκπροσωπώντας μία Αριστερά ότι ο τρόπος που κάποιοι από εμάς τους αριστερούς ζητάμε τη συνεχή παρέμβαση και τον συνεχώς αυξανόμενο ρόλο του κράτους, του κρατισμού και των κρατικοδίαιτων λογικών στην τέχνη δεν ωφέλησαν ποτέ και πουθενά, ίσως με ελάχιστες εξαιρέσεις στην ιστορία της τέχνης.

Γι’ αυτό, λοιπόν, θέλω να πω ότι ο ρόλος του κράτους και του Υπουργείου γίνεται πραγματικά σημαντικός και δημιουργικός όχι κυρίως με τις χρηματοδοτήσεις, με τα φράγκα, με τις ενισχύσεις, με τις επιχορηγήσεις που όλοι ξέρουμε πόσο στρεβλά πολλές φορές άδικα ή επιλεκτικά κατέληξε να γίνονται, όσο γίνεται πραγματικά σημαντικός και δημιουργικός ο ρόλος του κράτους και των Υπουργείων με τη θέσπιση ενός πλαισίου νομοθετικού και εκτελεστικού που δίνει χώρο στα λουλούδια να ανθίσουν και εξασφαλίζει ένα υγιές περιβάλλον, για να αναπτυχθούν, για τη δημιουργία, ιδίως στο χώρο της τέχνης.

Πρέπει να πω ότι έχει καθυστερήσει το ελληνικό κράτος να θεσμοθετήσει, να ιδρύσει μία Μεγάλη του Έθνους Σχολή για το θέατρο και τον κινηματόγραφο. Ακούσαμε από τον Υπουργό ότι σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας θα προωθηθεί η ιδέα του να ιδρυθεί μία μεγάλη ανώτατη σχολή για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Θα την περιμένουμε, γιατί πραγματικά εδώ και δεκαετίες έπρεπε να έχουμε προχωρήσει σε μία τέτοια ανώτατη σχολή, σ’ ένα μεγάλο σχολείο θεάτρου και κινηματογράφου, στα πρότυπα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Όσον αφορά το νομοσχέδιο, με κάποιες τροπολογίες και βελτιώσεις, που πραγματικά έγιναν, και κάποιες προτάσεις που εισακούστηκαν –οι περισσότερες απ’ όσες έγιναν δεν εισακούστηκαν, δεν πρέπει να εισακουστούν και όλες- και στην κατεύθυνση που το νομοσχέδιο εξαρχής κινείται, είπαμε και στην επιτροπή ότι είναι σε θετική κατεύθυνση και γι’ αυτό και το ψηφίζουμε επί της αρχής, καθώς εμπεριέχει βελτιώσεις σε κρίσιμα ζητήματα και δίνει έναν άλλον δρόμο, έναν άλλο χώρο και έναν άλλο τρόπο.

Παρ’ όλα αυτά, θα επιμέναμε σε ορισμένα σημεία που πιστεύουμε ότι θα το βελτίωναν περισσότερο έστω και την τελευταία στιγμή. Αναφερόμαστε κυρίως στις διατάξεις που διέπουν τη μορφή και τη λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, γιατί είναι ο βασικότερος πυλώνας εφαρμογής μιας κινηματογραφικής πολιτικής. Η διαδικασία αξιολόγησης των προτάσεων που υποβάλλονται για χρηματοδότηση ούτε κατοχυρώνεται ούτε περιγράφεται, ενώ κανένας μηχανισμός λογοδοσίας και ελέγχου δεν θεσμοθετείται σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Στη μορφή του το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου θα έπρεπε ίσως να διατηρήσει την ευέλικτη νομική μορφή που είχε με γενική συνέλευση την οποία θα μπορούσε να ελέγχει το κράτος ως μοναδικός μέτοχος. Η δημιουργία επιτροπής αποτίμησης των πεπραγμένων που εξασφαλίζει το δημόσιο έλεγχο του οργανισμού. Η συγκρότηση του διοικητικού συμβουλίου στο οποίο θα μπορούσαν να συμμετέχουν και εκλεγμένα και διορισμένα μέλη και όχι να είναι όλα διορισμένα και στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Από την αποθέωση των εκλεγμένων που έγιναν κάποια στιγμή και εργαλεία κομματικών στρατών και κομματικής πειθαρχίας ένθεν κακείθεν, φτάνουμε σε μία υπουργοκρατία ελπίζοντας, με ένα τέτοιο θεσμικό πλαίσιο που πάμε να κάνουμε, στον καλό Υπουργό, στις καλές προθέσεις ή σε έναν πεφωτισμένο ηγέτη.

Θα μιλήσω αναλυτικά για τα «ναι» και τα «όχι» και τα «παρών» σε κάθε άρθρο.

Με τις προτάσεις που έχουν γίνει θα κατοχυρωνόταν η διαφανής λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και αυτό το μικτό διοικητικό συμβούλιο, όπου θα είναι και διορισμένοι και εκλεγμένοι, θα ήταν καλύτερα να λειτουργήσει έτσι.

Πρέπει να παραμείνει ο αναγκαίος θεσμός. Πρέπει να διασφαλίσουμε το θεσμό των κινηματογραφικών βραβείων, την κατάργηση του οποίου επιβάλλει το νομοσχέδιο που κατά τραγική ειρωνεία προβλέπει αναβάθμιση των κρατικών βραβείων λογοτεχνίας. Είναι μία αντίφαση αυτή.

Πρέπει να πούμε ότι επειδή το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο υιοθετεί σημαντικά οικονομικά μέτρα, αυτά για να αποδώσουν, χρειάζονται αποτελεσματικούς θεσμούς και ένα ξεκάθαρο καθεστώς λειτουργίας που πρέπει να το δούμε έστω και σε κάποιο επόμενο. Πρέπει να πω εδώ ότι θα επαναφέρουμε και θα καταθέσουμε προτάσεις και τροπολογίες, που δεν ενσωματώθηκαν σ’ αυτό το νομοσχέδιο, στο πρώτο επόμενο που αργά ή γρήγορα θα έρθει.

Στο νομοσχέδιο αυτό είναι αναγκαία η αναφορά στο ρόλο του σκηνοθέτη ως πνευματικού δημιουργού μιας ταινίας. Τελεία και παύλα. Πρώτο είναι αυτό. Δεν είναι πρώτα ο παραγωγός. Είναι πρώτα ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος. Ο παραγωγός μπορεί να είναι χασάπης, μπορεί να είναι λαθρέμπορος, μπορεί να είναι «σουπερμαρκετάκιας», μπορεί να είναι δεν ξέρω και εγώ τι και να χρηματοδοτήσει μία οποιαδήποτε ταινία, που να είναι αριστούργημα ή σαπουνοσινεμά. Όμως, ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος είναι οι βασικοί πυλώνες στο έργο τέχνης.

Η επιστροφή φόρου αποκλειστικά μόνο για τον παραγωγό, αντί να υπάρχει και για τον σκηνοθέτη και για τον σεναριογράφο. Και εδώ δεν υπάρχει υποχρέωση επανεπένδυσης σε νέα παραγωγή. Είναι ένα σημαντικό σημείο που λείπει και θα έπρεπε να διορθωθεί.

Η απουσία μέτρων ανάπτυξης και χρηματοδότησης του σεναρίου, η νομική μορφή. Η λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η επαναφορά των κρατικών βραβείων με αξιοκρατική διαδικασία απονομής. Η στήριξη και ενίσχυση της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, των λεσχών και των φεστιβάλ, όχι μόνο της Δράμας, έστω κι αν είναι και ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Η πρόβλεψη για την ίδρυση ανώτατης σχολής θεάτρου και κινηματογράφου.

Στο άρθρο 1 ψηφίζουμε «ΝΑΙ».

Στο άρθρο 2 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ», γιατί θα περιμέναμε να συμπεριληφθούν και οι δύο πυλώνες του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου ρητά κι κατηγορηματικά.

Θα σας πω τα άρθρα που ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ» και αυτά που καταψηφίζουμε.

Στο άρθρο 4 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ», γιατί δεν μπορεί σ’ ένα έργο μυθοπλασίας ο σκηνοθέτης να παίρνει τα ίδια μόρια με τον ηθοποιό πρώτου ρόλου και ο συνθέτης το ένα μόριο, όσα και ο τρίτος ρόλος.

Στο άρθρο 5 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ», γιατί θα έπρεπε να υπάρχει μέριμνα και αναφορά στην ενίσχυση των ταινιών μικρού μήκους. Να το γράφει, γιατί οι ταινίες μικρού μήκους είναι το φυτώριο, είναι το θερμοκήπιο του κινηματογράφου. Επίσης δεν υπάρχει καμμία συμμετοχή των σκηνοθετών και σεναριογράφων που αποτελούν βασικούς συντελεστές, περισσότερο και από τον παραγωγό. Επιπροσθέτως, δεν μεριμνά για την επανεπένδυση αυτών των πόρων σε καινούργιες ταινίες, σε ταινίες τέχνης, μικρού ή μεγάλου μήκους.

Στο άρθρο 8 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ», επειδή έπρεπε να αναφέρεται σαφώς ότι με τον όρο «υπόχρεη εταιρεία» νοούνται και τα ιδιωτικά κανάλια, όπως επίσης να αποδοθούν χρέη προηγούμενων χρόνων και να θεσπιστούν κυρώσεις σε περίπτωση μη απόδοσης. Το 1,5% υπήρχε και πριν, αλλά δεν αποδιδόταν. Τώρα γίνεται πιο σκληρή η απαίτησή του, αλλά δεν διασφαλίζεται η απαίτησή του.

Στο άρθρο 9, για το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, θα ψηφίσουμε «ΠΑΡΩΝ». Θα ψηφίσουμε «ΠΑΡΩΝ» στο άρθρο 10. Θα θέλαμε να συμπεριληφθεί για την Ταινιοθήκη και ο πυλώνας «σενάριο» με ίδρυση Ινστιτούτου Σεναρίου και ενίσχυση του σεναριογράφου, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Στο άρθρο 12 θα ψηφίσουμε «ΠΑΡΩΝ». Το άρθρο 13 θα το καταψηφίσουμε. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι θα είναι όλοι διορισμένοι σ’ ένα διοικητικό συμβούλιο. Στο άρθρο 14 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ». Στο άρθρα 21, για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 25, 26 και 27 ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ».

Το άρθρο 34 το καταψηφίζουμε, γιατί δεν δεχόμαστε τις ερμηνείες και τις απαντήσεις που μας έδωσε ο Υπουργός. Θα θέλαμε να είναι θεσμοθετημένο ρητά και κατηγορηματικά στο νομοσχέδιο το ζήτημα των κινηματογραφικών λεσχών του Φεστιβάλ Δράμας και της Ταινιοθήκης της Ελλάδας και όσων φεστιβάλ προκύψουν. Επίσης, δεν περιλαμβάνεται η εργασία τεκμηρίωσης, που είναι η βασικότερη για το χρήστη, ενώ δεν υπάρχει πρόβλεψη για τη χρήση των υλικών του αρχείου, σχετικά με το κινηματογραφικό αρχείο.

Θα καταψηφίσουμε και το άρθρο 50 που καταργεί τα κρατικά βραβεία ποιότητας. Θα ψηφίσουμε «ΝΑΙ» σε όλα τα υπόλοιπα άρθρα.

Ευχαριστώ πολύ.

Δείτε την ομιλία στο youtube εδώ

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.