Σε κρίσιμη περίοδο

χωρίς εξαρτύσεις
Εφημερίδα ΕΠΕΝΔΥΣΗ, φύλλο 04
Σάββατο 22 – Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2014

ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΠΕΡΙΟΔΟ…

 

Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια. Αλλάξαμε τέσσερις φορές – άντε, τρισήμισι – κυβέρνηση και τρεις φορές αξιωματική αντιπολίτευση. Με καμιά δεκαριά κόμματα που μπαινοβγαίνουν στη Βουλή ή αλλάζουν ονόματα και γνώμη. Έχουμε πάντα πάνω από πενήντα υπουργούς, αναπληρωτές και υφυπουργούς, ετοιμοπόλεμους, ενώ ολο αυτό το διάστημα έχουν περάσει περισσότεροι από τετρακόσιοι πολιτικοί και τεχνοκράτες από κυβερνητικές θέσεις.
Κόμματα κάνουν κωλοτούμπες, πιρουέττες και σπαγγάτα. Αυτοί που μας έβαλαν στα Μνημόνια έχουν σηκώσει τώρα αντιμνημονιακή παντιέρα και βάζουν παντού κόκκινες γραμμές κι άλλοι που ‘χαν βγεί στα βουνά του Ζαππείου με φυσεκλίκια τους τις ”λάθος συνταγές” – σαν τον Ζέρβα με τους Άγγλους αντάρτες..- τώρα υπογράφουν τα πάντα, μοιράζουνε αυτόγραφα. Άλλα αποκόμματα, λένε ότι καλώς μπήκανε στην κυβέρνηση και επίσης καλώς βγήκανε! Άλλα υπερκόμματα, σούπερ-νόβα αυτά, άλλα λένε στην Αθήνα κι άλλα στο Βερολίνο και στο Τέξας, άλλα τώρα, άλλα μετά, άλλα τη Δευτέρα… Μερικοί είναι ψεκασμένοι και χαροπαλεύουν, άστο αυτό.
Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια.
Οι ξεφτιλισμένοι τοκογλύφοι – με τόκους της πλάκας, που ντρέπονται για το χάλι τους όταν συναντιούνται στα καφέ και στις τράπεζες με άλλους τόκους..-, οι φραγκολεβαντίνοι που μας πίνουνε το αίμα σα βδέλλες, στέλνοντας συνέχεια τα βρώμικα λεφτά τους, έχουν πάθει την πλάκα τους. Δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Άλλα συμφωνούν με την Ελλαδάρα τη Δευτέρα, άλλα γίνονται την Τετάρτη, ένας κατσής βγαίνει από δώ, άλλος πιο καρκαμάνης από κει. Φωνάζει ο γκαμήλος, καταψηφίζει ο μαυρογιαλούρος. Έχουνε πάθει μεγάλη πλακάρα με τις λαθάρες, με τις υπουργάρες και τις μπαλαφάρες, οι βησιγότθοι.
Και δεν τους έχουμε βγάλει ακόμα όλους τους άσσους-μπαστούνια απ’ τα κρυφά μανίκια. Ούτε το Μεγαλέκο δεν τους βγάλαμε απ’ την καβάντζα-καστά, να πάθουνε κλακάζ.
Οι Ούννοι.
Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια.

Δεν έχουμε καταφέρει να κάνουμε τίποτα απ’ όσα, από μόνοι μας έπρεπε να ‘χουμε κάνει. Δεν κάναμε παρά ελάχιστα απ΄όσα δικαίως ζητούν οι δανειστές, ενώ, αντιθέτως, προχωρήσαμε γρήγορα σε περικοπές και υπερφορολόγηση των συνήθων υποζυγίων, χωρίς να ενοχλήσουμε ιδιαιτέρως διάφορους άλλους τυπάκους, που συνεχίζουν το φαγοπότι, τα λαθρεμπόρια, τα καρτέλ, τη φοροδιαφυγή, τα λαδώματα, τη διαπλοκή, με το αζημίωτον δι’ ημάς τους ιδίους και με αμοίωτον κέφι και χαράν δι’ υμάς, ευχαριστώ και διατελών μετά τιμής, ο υπουργός σας, μεγαλειότατε.
Ούτε λίστες ούτε ληστές ούτε τίποτα.
Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια.
Της τελευταίας τρικομματικής κυβέρνησής μας, αφού φάγαμε τις προηγούμενες, της κάναμε τα τρία δύο.
Απ’ τα δύο, το ένα το δύστυχο χαροπαλεύει και το άλλο το καημένο είναι κατάχλωμο.
Τις τετραετίες τις κάναμε διετίες και τις πάμε για μονοετή φυτά. Μη σου πω για εξαμηνήτικα.
Η Σκύλλα έχει το μαύρο της το χάλι κι η Χάρυβδη δεν ξέρει τι της γίνεται, που πατά και πού πηγαίνει. Άλλα λέει η θειά μου κι άλλ’ ακούν τα’ αυτιά μου.
Κι έτσι και γιουβέτσι και στουπέτσι και κοκορέτσι. Όλα θα τα αποκαταστήσουμε όπως επί Ολυμπιάδας, μετά συγχωρήσεως, και με ολοζώντανο δίπλα μας να σπαρταράει το Gianna’s know-how.
Θα τα δώσουμε όλα σε όλους. Και μη μου πεί κανείς από πού θα τα βρούμε. Δε θέλω προβοκατόρικες ερωτήσεις.
Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια.
Η νέα δημοπρασία με το πανελλήνιο-σοκ, σε συνεννόηση με τον σφύριζα-τσίριζα-και-ξύριζα κι οποιες άλλες υπεύθυνες – κι όχι υπέρφθηνες – πολιτικές δυναμεις, αντί να κυττάξουν να εκπονήσουν ένα ”εθνικο σχέδιο-πρόγραμμα εξόδου απ’ την κρίση” με δίκαιη κατανομή βαρών, διορθώσεις και αποκατάσταση κραυγαλέων αδικιών, αντί να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις και να διαπραγματευτούν δέσμη δίκαιων μέτρων προσαρμογής και χρηματοδότηση της ανάπτυξης με τους ευρωπαίους εταίρους μας – που χωρις τη στήριξη τους μας πήρε και μας σήκωσε… – αντί να τελειώνουν οριστικά με το πελατειακό σύστημα της συμφοράς, αντί να οργανώσουν ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος με αξιοπρεπές πολιτικό σύστημα, με πραγματική δικαιοσύνη, ένα δίκαιο πάγιο φορολογικό σύστημα, σταθερό και υγιές θεσμικό περιβάλον, δέσμη κινήτρων για τον πολίτη, με αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πολιτεια, στους πολιτικούς και στον νομοθέτη – πράγματα αυτονόητα για τους άλλους ευρωπαίους, αλλά ανατριχιαστικά για κατσαπλιάδες,
αντί λοιπόν για όλα αυτά, τα σουπερ-γόβα κώματα μας, παίζουν τις κουμπάρες, πλειοδοτώντας το κατά δύναμιν σε λαϊκισμό και άθλια δημαγωγία.
Πε-λατειασμός, Δη-μαγωγία, Λα-ϊκισμός.
Τα ανορθόγραφα ΠεΔηΛα του ξυπόλητου πλην (ψωρο-)υπερήφανου τάγματος.
Τα τρία κακά της μοίρας μας.
Είμαστε σε περίοδο συνεχούς διαδικασίας διαλόγου με την Τρόικα και τους δανειστές, εδώ και τέσσερα χρονάκια.
Τίποτα σοβαρό, δημιουργικό, αποδοτικό – ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ, Ε;…- δεν έχουμε κάνει. Και δεν φαίνεται και κάποιο φως. Μάλλον επειδή Κανείς Μας Δεν Θέλει.
Γιατί αν γίνουμε μια ευνομούμενη δημοκρατία, μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, δεν θα μπορούν συνεχώς να αλωνίζουν τα λαμόγια. Δεν θα υπάρχει όργιο ασυδοσίας, αυθαιρεσίας, ατιμωρησίας. Από την κορυφή ως τη βάση της Πελατειακής Πυραμίδας.
Αλλα, πόσο θα αντέξει αυτό το κωλοχανείο, μου λέτε;
Πως θα λειτουργήσει το ”μαγαζάκι μας” χωρίς γραμμή στήριξης, χωρίς δάνεια, χωρίς χρηματοδότηση;
Ποιός και με τι θα πληρώνει το Αξιοζήλευτο Δημόσιο Θαύμα μας – που δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε, να εξορθολογήσουμε, να περιορίσουμε το κόστος του, ενώ έχουν απολυθεί κοντά στο εκατομμύριο απ’ τον ιδιωτικό τομέα.. – αυτό το υπέροχο κράτος που στοιχίζει πολλά και παράγει ελάχιστα; ΠΟΙΟΣ ? Φοβάμαι πως θα έχουμε θέμα…
Φοβάμαι πως σε λίγο θα παρακαλάνε την τρόικα να έρθει, αυτοί που τη σκυλοβρίζανε και σκίζανε τα μνημόνια μαζί με τα σουτιέν τους – θυμίζω πως είναι σύστημα στήριξης το υπέροχο εσώρουχο…-, και μετά θα ψάχνουν να κρυφτούν.
Έρθουν δεν έρθουν οι τρισκατάρατοι…
Φοβάμαι πως είμαστε σε περίοδο.

Bonus Track – ο σαλονικιός: ”Οι Αλημπαμπάδες της Ηρωικής Κλεφτουριάς – που να ‘τανε μόνο σαράντα…”
(..Γλέντι όμορφο και φίνο φούντωσε κι απόψε, ο Σαλονικιός…)
Αυτούς τους Αλη Μπαμπάδες, που σαρώνουν τα Υπουργεία και μαθαίνουνε μπαρμπέρηδες, στου κασίδη το κεφάλι, κανείς δεν μπορεί να τους κάνει ζάφτι;; Κανένας δεν μπορεί να πει «ώπα ρε άθλιοι ως εδώ κα μη παρέκει»;;
Σε λίγους μήνες ξεκινάει στο Μιλάνο, η Παγκόσμια Έκθεση 2015.
Το θέμα της ολόιδιο, μ΄αυτό που είχαμε κι εμείς, διεκδικώντας την Παγκόσμια Έκθεση του ’08, πολύ μικρότερη από την τωρινή φυσικά.
Σ΄αυτή την Έκθεση κάποιοι ανόητοι, αποφάσισαν να χώσουν την χώρα μας στο λάκκο με τα φίδια, να την πετάξουν δηλαδή στα σκουπίδια από τώρα.
Επειδή ως αγράμματοι, εκεί που τους έβαλε ο αφεντικός τους, δεν έχουν ιδέα τι πρέπει να κάνουν, αποφάσισαν και σ΄αυτή την έκθεση, που μαζεύεται όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς για να δείξει, ότι αναπτύσσεται και προχωράει, αυτοί πάνε με περίπτερο μικρότερο και από της Ταγκανίκας και από της Γουινέας Μπισάου, και φυσικά ντρέπομαι να το συγκρίνουμε με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες, που όντως παράγουν και αναπτύσσονται και δεν κυνηγιούνται, ποιος θα πρωτοφάει από τα έτοιμα.
Η Ελλάδα περίπτερο 100τμ. και η Ισπανία 4000τμ περίπτερο, στη μορφή θερμοκηπίου και θες να τσοντάρεις και συ τη μούρη σου σε ”συμμαχία” με τον Ευρωπαϊκό Νότο. Με κανονικές χώρες!
Το Μακρέμπ είναι πολλαπλάσιων τετραγωνικών και φυσικά το προβάλουν, γιατί παράγουν, και όχι γιατί τρώνε επιδοτήσεις, τσεπώνουν δανεικά κι αγύριστα, κάνουν μαϊμουδιές με τα ΕΣΠΑ και αφαιμάσσουν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες, γκρινιάζοντας κι από πάνω γιατί δεν τους διαγράφουν τα χρέη – για να μπορέσουν να ζητιανέψουν κι άλλα. Εθνικά Περήφανοι, βέβαια…
Και το ηρωικό Ελλαδιστάν μ’ ένα περιπτεράκι της πλάκας, πουλάει τρέλα, ενώ χρωστάει και της Μιχαλούς… Κι ούτε νοσήλια θεραπείας γουστάρει να πλερώσει ούτε άλλο πλην λεβεντομαγκιάς και ρεμούλας έχει να προβάλει.
Καιδεν μιλάει κανείς. Κουβέντα. Μούγκα στη στρούγκα.
Η Μεγάλη Ελλάς που επαίρεται πως διαρκώς φωτίζει την ”αποδέλοιπη ανθρωπότης”.
Ως αμπαζούρ. Πορτατίφ, εστω.
Στ΄ αλήθεια είναι ντροπή για την χώρα μου, και αν γι’ αυτούς στα τέτοια τους, κάποιους μάς νοιάζει, νομίζω, να μην γίνεται η χώρα ”ρεζίλης των σκυλιώνε”. ΜΙΤ