Το 70% των ευρωπαϊκών χρημάτων που έχουν έρθει στην Ελλάδα, δεν ξέρουμε πού έχουν πάει

Το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών είναι μεν πρωτίστως ευρωπαϊκό, καθώς η Ευρώπη και ο δυτικός κόσμος πληρώνει λάθη, παραλείψεις και εγκλήματα του παρελθόντος. Ωστόσο, η αντιμετώπιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι σχετικά ικανοποιητική, ενώ η αντιμετώπιση του προβλήματος από την ελληνική κυβέρνηση ήταν απαράδεκτη. Αυτό επισήμανε ο βουλευτής Β΄ Aθηνών με το ΠΟΤΑΜΙ Γρηγόρης Ψαριανός, σε ομιλία του στη συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, παρουσία του αρμόδιου Επιτρόπου της ΕΕ κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου, σημειώνοντας ότι με τους χειρισμούς της παρούσας κυβέρνησης και τα συνθήματα του τύπου «ελάτε στις γειτονιές μας, είμαστε όλοι αδέλφια», δόθηκε η εντύπωση ότι μπορούμε να υποδεχτούμε 15 εκατομμύρια ανθρώπους που υποφέρουν απ’ όλο τον κόσμο.
«Αυτές οι πολιτικές είναι εγκληματικές και αδιέξοδες!» τόνισε ο κ. Ψαριανός. «Δεν είναι μόνο ο πόλεμος της Συρίας. Γιατί είναι ζήτημα εάν ο ένας στους δέκα μετανάστες-πρόσφυγες είναι από τη Συρία. Αλλά είναι κυρίως από χώρες του Μαγκρέμπ, της Βόρειας Αφρικής, από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, χώρες της Άπω Ανατολής ή της Μέσης Άπω Ανατολής. Όταν ανοίξαμε τις πόρτες, κάποιοι είχαμε προειδοποιήσει να αποφύγουμε τέτοιες πρακτικές και πολιτικές. Κι ότι είναι άλλο οι πρόσφυγες, άλλο οι μετανάστες. Άλλο οι διωκόμενοι και άλλο οι δραπέτες φυλακών, οι ισοβίτες π.χ. από το Αλγέρι ή από την Μαυριτανία και χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση για τον καθένα. Τότε, κάποιοι “ιθύνοντες”, δεν άκουγαν και ειρωνεύονταν, ενώ η τότε Υπουργός μας έλεγε “δεν έχετε δίκιο, είναι όλοι άνθρωποι”. Ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία!» συνέχισε ο βουλευτής, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο ζήτημα των απαράδεκτων «κέντρων φιλοξενίας», λέγοντας χαρακτηριστικά: «Είναι άλλο να λέμε την Αμυγδαλέζα Άουσβιτς, Νταχάου, Μαουντχάουζεν ή ό,τι άλλο θέλουμε και μετά να ανοίγουμε 30 Αμυγδαλέζες χειρότερες από το “Άουσβιτς”, που είχαμε και θέλαμε να το κλείσουμε».
Ο κ. Ψαριανός επισήμανε πως ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ από την πρώτη στιγμή παρουσίασε πολύ συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις, που βεβαίως δεν εισακούσθηκαν από την Κυβέρνηση, ενώ έκανε εκτενή αναφορά και σε ερώτηση που πρόσφατα κατατέθηκε από το κόμμα του για την αδιαφάνεια που υπάρχει ως προς την διάθεση των τεράστιων ευρωπαϊκών κονδυλίων για το θέμα της αντιμετώπισης του μεταναστευτικού. «Πού πήγαν τα λεφτά από την Ε.Ε.; Το 70% των ευρωπαϊκών χρημάτων που έχουν έρθει στην Ελλάδα, δεν ξέρουμε πού έχουν πάει. Βusiness as usual; Και από Αριστερούς; Αλληλέγγυους; Από συντρόφους; Από πρώτη φορά Αριστερή κυβέρνηση; Οι μισές Μ.Κ.Ο. είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων. Και μιλάμε ότι πέφτουν εκατομμύρια σε τσέπες βαθιές , άγνωστες και τρύπιες», είπε χαρακτηριστικά, καταθέτοντας για τα πρακτικά της συνεδρίασης τόσο τις θέσεις του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, όσο και την ερώτηση.
«Ανοίξαμε την αγκαλιά μας να υποδεχτούμε τους κατατρεγμένους όλης της γης. Και τώρα, δεν ξέρουμε πού να στείλουμε τα παιδιά μας, ως κατατρεγμένους. Γιατί τα παιδιά μας θέλουν να φύγουν από αυτή την πατρίδα. Μερικές χιλιάδες παιδιά, έχουν φύγει. Και δεν ξέρω αν θα είναι πρόσφυγες, “λαθρομετανάστες” όπως αποκαλούνται από κάποιους, ή οικονομικοί μετανάστες, ή διωκόμενοι κάπου αλλού. Και, ξέρετε, σε ένα πράγμα μόνο, είμαστε τυχεροί: Ευτυχώς, από τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, οικονομικούς μετανάστες, διωκόμενους ή ισοβίτες δραπέτες φυλακών, δεν ξέρω αν θέλει κανένας τους να μείνει στην Ελλάδα. Γιατί, όλοι θέλουν να φύγουν από εδώ!», επισήμανε κλείνοντας την ομιλία του.

Αθήνα, 24/3/2017

Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την ομιλία:
“Θα ήθελα και εγώ από μέρους μου και από ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ να ευχαριστήσω τον Επίτροπο για την παρουσία του εδώ και να τον καλωσορίσω.
Θέλω να πω, ότι το πρόβλημα αυτό, των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, είναι πρωτίστως ευρωπαϊκό.
Η Ευρώπη και ο δυτικός κόσμος πληρώνει λάθη, παραλείψεις και εγκλήματα, που στο παρελθόν είχε διαπράξει.
Θέλω να υπογραμμίσω, ότι η αντιμετώπιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι ικανοποιητική, θα έλεγα, αλλά η αντιμετώπιση που είχαμε ως Ελλάδα σε αυτό το πρόβλημα ήταν απαράδεκτη, σύμφωνα και με δηλώσεις σημερινών στελεχών της Κυβέρνησης ή Βουλευτών κυβερνητικών για το πρώτο διάστημα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Ξέρουμε πολύ καλά, δεν θέλω να ξαναπώ τώρα τα αστειάκια, ούτε τις βόλτες, ούτε τις λιακάδες, ούτε να διαμαρτυρόμαστε και να σηκωνόμαστε και να διακόπτουμε τον ομιλητή, αλλά αυτά τα έχουμε ακούσει, είναι γραμμένα, καταγεγραμμένα και πρέπει να τα θυμόμαστε και τα θυμάστε και τα θυμόμαστε όλοι πάρα πολύ καλά. Δώσαμε την εντύπωση, ότι είμαστε μια ανοιχτή κοινωνία, έχουμε ανοιχτή την αγκαλιά μας και τα πανό σε όλες τις συνοικίες όλων των πόλεων λένε «οι μετανάστες στις γειτονιές μας, είμαστε όλοι αδέλφια».
Δεν υπάρχει αμφιβολία, είμαστε όλοι αδέλφια. Μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε 15 εκατομμύρια μετανάστες, συντρόφους, φίλους, γνωστούς, ανθρώπους που υποφέρουν από όλο τον κόσμο!
Αυτές, όμως, οι πολιτικές είναι εγκληματικές και αδιέξοδες.
Δεν είναι ο πόλεμος της Συρίας, φίλοι και φίλες, γιατί ο ένας στους δέκα μετανάστες – πρόσφυγες αν είναι από τη Συρία, αλλά είναι χώρες του Μαγκρέμπ, είναι οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, είναι το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, είναι οι χώρες της Άπω Ανατολής ή της μέσης Άπω Ανατολής. Δεν είναι μόνο η Συρία.
Όταν ανοίξαμε τις πόρτες και υποδεχτήκαμε, κάποιοι είχαν προειδοποιήσει να αποφύγουμε τέτοιες πρακτικές και πολιτικές. Όμως τα αυτιά ήταν βουλωμένα. Κάποιοι άλλοι, «ιθύνοντες», δεν άκουγαν και ειρωνεύονταν, όταν λέγαμε, ότι, άλλο είναι οι πρόσφυγες, άλλο οι μετανάστες. Διαφορετική αντιμετώπιση θέλουν οι πρόσφυγες και διαφορετική οι μετανάστες. Διαφορετική οι οικονομικοί μετανάστες ή άλλοι, οι «λαθρομετανάστες» όπως τους ονόμαζαν ορισμένοι. Γιατί ήταν ανάγκη να έχουμε διαφορετικές πολιτικές.
Όταν λοιπόν τα λέγαμε αυτά, η τότε Υπουργός μας έλεγε «όχι, δεν έχετε δίκιο, είναι όλοι άνθρωποι».
Ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία, αλλά άλλο είναι οι πρόσφυγες, άλλο οι μετανάστες. Άλλο οι διωκόμενοι και άλλο οι δραπέτες φυλακών, οι ισοβίτες π.χ. από το Αλγέρι ή από την Μαυριτανία.
Είναι τελείως διαφορετικά πράγματα. Όπως επίσης είναι άλλο να λέμε την Αμυγδαλέζα Άουσβιτς, Νταχάου, Μαουντχάουζεν ή ό,τι άλλο θέλουμε και μετά να ανοίγουμε 30 Αμυγδαλέζες χειρότερες από το Άουσβιτς, που είχαμε και θέλαμε να το κλείσουμε.

Αυτά τα θυμόμαστε ή τα ξεχάσαμε;

Αναφέρομαι στους Υπουργούς και στον Επίτροπο, αλλά τα υπενθυμίζω και σε μας όλους έναν – έναν ξεχωριστά.

Οι θέσεις του ΠΟΤΑΜΙΟΥ από την πρώτη στιγμή ήταν πάρα πολύ συγκεκριμένες. Και καμία από αυτές τις θέσεις και προτάσεις δεν έγιναν αποδεκτές από την Κυβέρνηση.
Θα δώσω εδώ στα πρακτικά αναλυτικά όλες τις προτάσεις και τις συγκεκριμένες λύσεις που προτείναμε επί όλων των θεμάτων διεξοδικά.
Πού πήγαν τα λεφτά από την Ε.Ε.; business as usual; Και από Αριστερούς; Αλληλέγγυους; Από συντρόφους; Από πρώτη φορά Αριστερή κυβέρνηση;
Business as usual!
Οι μισές Μ.Κ.Ο. είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων. Και μιλάμε, ότι πέφτουν εκατομμύρια σε τσέπες βαθιές και άγνωστες και τρύπιες.
Το 70% των ευρωπαϊκών χρημάτων που έχουν έρθει στην Ελλάδα, δεν ξέρουμε πού έχουν πάει.
Έχουμε κάνει συγκεκριμένη ερώτηση με όλα τα στοιχεία, όπως αναφέρονται και με τις συγκεκριμένες ερωτήσεις προς τον Υπουργό, ακριβώς πριν από μία βδομάδα. Και παρόντος του Eπιτρόπου θα δώσω την ερώτηση που έχουμε κάνει, με όλο το αναλυτικό κείμενο στα πρακτικά για να μην τη διαβάσω εδώ. Γιατί δεν έχουμε χρόνο, κύριε Πρόεδρε, να χρονοτριβούμε με τέτοια μικρά «θεματάκια», αλλά πρέπει να το κλείσουμε γρήγορα.

Είναι απαράδεκτος ο τρόπος, που έχουμε, ως τώρα, αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, ως Έλληνες, ως υπερήφανοι, αξιοπρεπείς, προοδευτικοί άνθρωποι. Ανοίξαμε την αγκαλιά μας να υποδεχτούμε τους κατατρεγμένους όλης της γης. Και τώρα, δεν ξέρουμε πού να στείλουμε τα παιδιά μας, ως κατατρεγμένους. Γιατί τα παιδιά μας θέλουν να φύγουν από αυτή την πατρίδα. Μερικές χιλιάδες παιδιά, έχουν φύγει. Και δεν ξέρω αν θα είναι πρόσφυγες, λαθρομετανάστες, ή οικονομικοί μετανάστες, ή διωκόμενοι, αλλού.

Αυτή κατάσταση, αρχίζει να γίνεται μη αναστρέψιμη. Και τα λάθη των κυβερνήσεων, όλων των κυβερνήσεων, με «κορυφαία του χoρού», βέβαια, την τελευταία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, της διετίας και πλέον. Είναι τα λάθη και οι παραλείψεις και οι κακές πρακτικές. Είναι καταφανείς όλες και όλα είναι καταφανή μπροστά μας. Και τα βλέπουμε, τα υπολογίζουμε και δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε τώρα να τα λύσουμε.
Γιατί, ξέρετε, είμαστε σε ένα πράγμα μόνο, τυχεροί. Οι 60.000, ή 70.000, ή 80.000, που μπορεί να είναι στην Ελλάδα, αμφιβάλλω αν είναι σαφώς καταμετρημένοι. Εδώ, έχω όλα τα στοιχεία. Δεν θέλω να διαβάσω καθόλου από τα στοιχεία, που έχω εδώ. Θα ήθελα πάρα πολύ, να σας τα διαβάσω, να τα ξέρουμε, για να τα σημειώσουμε.
Ευτυχώς, από αυτούς τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, οικονομικούς μετανάστες, διωκόμενους ή ισοβίτες δραπέτες φυλακών, δεν ξέρω αν θέλει κανένας τους να μείνει στην Ελλάδα! Γι’ αυτό μόνο είμαστε τυχεροί. Γιατί, όλοι θέλουν να φύγουν από εδώ.
Ευχαριστώ πολύ.”