H επίθεση του φασισμού ξεκίνησε στα σχολεία, πριν από δέκα χρόνια, όταν εμείς κοιμόμασταν όρθιοι

Συνέντευξη του Γρηγόρη Ψαριανού στον ραδιοφωνικό σταθμό alpha 989

 

Την Τρίτη 3 Ιουνίου ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, Γρηγόρης Ψαριανός μίλησε στον alpha 989 και στην εκπομπή της Γιάννας Παπαδάκου

(Ακούστε την συνέντευξη εδώ:)

Για τη Χρυσή Αυγή και πως θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο. Τις ευθύνες του πολιτικού κόσμου αλλά και της Αριστεράς καθώς και του λόγους που κάνουν αυτήν την φρασεολογία και ιδεολογία τόσο ελκυστικές στους νέους της εποχής.
«Θα έπρεπε σταδιακά να έχει αρχίσει να μεθοδεύεται η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου από πολύ καιρό. Από τα πρώτα σημάδια στις εκλογές του 2006 στον Δήμο Αθηναίων. Δηλαδή τότε που είχε αρχίσει να διαφαίνεται η άνοδος ,όχι λόγω κρίσης, δεν είχαμε τότε κρίση. Είχαμε το μεταναστευτικό σε έξαρση στο κέντρο της Αθήνας, στον Άγιο Παντελεήμονα που ξεκίνησε το φαινόμενο αυτό. Αλλά γρήγορα απλώθηκε και σε αριστοκρατικές περιοχές όπως το Κολωνάκι αλλά και σε λαϊκές περιοχές όπως ο Κολωνός, το Πέραμα κ.α.. Το φαινόμενο αυτό έπρεπε να αντιμετωπίζεται σταδιακά και μεθοδευμένα με όρους πολιτικούς και κοινωνικούς. Με όρους απαγόρευσης, δικαστικών διώξεων και τέτοια βεβαίως όταν πρόκειται για εγκληματική οργάνωση, βεβαίως όταν προκύπτουν στοιχεία τέτοια, πρέπει οπωσδήποτε να κινηθεί η δικαιοσύνη και άργησε κιόλας. Όμως συνολικά μόνο με όρους κυρίως πολιτικούς και με όρους κυρίως κοινωνικούς αντιμετωπίζεται το φαινόμενο. Παρόλο που έχουμε την κρίση, την ανεργία, την έξαρση του μεταναστευτικού, διάφορες παρενέργειες στη ζωή μας και στα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και στην περιφέρεια , όμως, αυτά τα προβλήματα τα έχουν και η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Μάλτα ακόμη, όλες οι χώρες του Νότου, όλες αυτές οι χώρες έχουν για παράδειγμα έξαρση στην υποδοχή νόμιμων και μη νόμιμων μεταναστών, γιατί στην Ελλάδα έχει 10% και στην Ισπανία και στην Ιταλία το φαινόμενο δεν υπάρχει;
Θα μπορούσε η άμυνα να ξεκινήσει από τα σχολεία. Ξέρετε, η επίθεση του φασισμού ξεκίνησε στα σχολεία, πριν από δέκα χρόνια, όταν εμείς κοιμόμασταν όρθιοι.
Στα σχολεία υπήρχαν οργανωμένες ομάδες ανθρώπων που είτε μέσω παιδιών, μαθητών, στα γυμνάσια και στα λύκεια είτε μέσω κάποιων «περίεργων» δασκάλων ή μέσω επαφών στα φροντιστήρια και άλλων επαφών στα γήπεδα, στις αθλητικές εγκαταστάσεις. Τα γυμναστήρια σε όλες τις γειτονιές της Ελλάδας ήταν σε μεγάλο βαθμό φυτώρια τέτοιων ιδεών, αντιλήψεων, απόψεων, δραστηριοτήτων και εμείς κάναμε ότι δεν βλέπαμε.
Δε θέλω να συσχετίσω με οργανωμένες στρατιωτικού ή παραστρατιωτικού τύπου ομάδες ανθρώπων αλλά προσέξτε. Και με τους άλκιμους παλαιότερα και με τους προσκόπους, υπάρχει μια έλξη του νεαρού της εφηβικής ηλικίας στην στρατιωτική εκπαίδευση , στην οργάνωση, την μαχητικότητα, στην εκπαίδευση στα όπλα, σε εισαγωγικά στην αρχή αλλά μετά και σε κανονικά. Αυτό το πράγμα όταν καλλιεργείται βρίσκει εύκολα έδαφος σε παιδιά 15,16,18 χρονών. Να πάνε να γυμναστούν, να δείξουν τη μαγκιά τους, να φτιάξουν το σώμα τους, να κάνουν τον ηγέτη, τον αρχηγό, τον επιθετικό άνθρωπο που δεν κωλώνει, δε μασάει , είναι τσαμπουκάς και μπορεί να σου σπάσει και τη μούρη άμα γουστάρει. Αυτές οι πολεμικές τέχνες σε συνδυασμό με την εκπαίδευση και το ότι βάζεις στο μυαλό του άλλου αυτή τη διαδικασία είναι λίγο πιο ελκυστική στους νέους από το – σας το λέω σε εισαγωγικά – απ’ το να πηγαίνεις να κολλάς αφίσες και να συζητάς για τον Μαρξισμό / Λενινισμό. Δε λέω ότι πρέπει το ΚΚΕ-μλ, Ανταρσύα, διάφορες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις να φτιάξουνε πολεμικά σχήματα ή στρατιωτικά αγήματα, σας λέω όμως το φαινόμενο όπως αυτό το εισπράττω όπως το ‘χω συζητήσει με ανθρώπους.
Και για να το κλείσουμε αυτό, δεν είναι όλοι οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής φασίστες αλλά είναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία και δεν πρέπει να κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο μας. Ούτε να τους ταχταρίζουμε, ούτε να τους χαϊδολογάμε ούτε να λέμε α! τα καημένα τα παιδιά. Γιατί όταν δεν ήξεραν και παραπλανήθηκαν την πρώτη φορά, το 2012 ας πούμε, η χρυσή αυγή πήρε7%. Τώρα που όλοι ξέρουν πολύ καλά τι γίνεται, μετά από φόνους, δολοφονίες, δικαστικές διώξεις, πήρε 10%. Ο κύριος Μπούκουρας όταν έκαναν τις επιθέσεις στην Κόρινθο, στου πάγκους στις λαϊκές και σε κιόσκια κλπ και φώναζε και βάραγε και γύρναγε γύρω-γύρω κι έσπαζε, δε λιποθύμαγε τότε ούτε έκλαιγε.»

Για τη Δημοκρατική Αριστερά, την απουσία του από την τελευταία συνεδρίαση της Κ.Ο. και της Ε.Ε., την ενδεχόμενη συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ, το πώς βλέπει το μέλλον του κόμματος αλλά και πως αισθάνεται ο ίδιος πια μέσα στο κόμμα.
«Μα φυσικά και δεν είμαι ευχαριστημένος με της εξελίξεις στη ΔΗΜΑΡ. Πως είναι δυνατόν να είμαι ευχαριστημένος; Θα μπορούσε μόνο κάποιος να πει ότι θα ήταν ευχαριστημένος ως Προφήτης ή ως Νοστράδαμος. Γιατί όλα αυτά τα έλεγα ένα χρόνο τώρα. Το «είχα δει το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει» που λέει κι ο Σαββόπουλος. Είχα προειδοποιήσει, είχα πει ότι κάνουμε μεγάλες στροφές στη στρατηγική μας, στη λογική που ο κόσμος μας ψήφισε και ότι θα το πληρώσουμε. Ότι κάνουμε λάθος πολιτικές επιλογές . Είχε μαλλιάσει η γλώσσα μου στα όργανα. Και τώρα τελευταία ο κος Μαργαρίτης βγαίνει και λέει για μένα γιατί τα λέω στα κανάλια και στα ραδιόφωνα και δεν πάω να τα πω στα όργανα;
Μα όταν τα έλεγα στα όργανα, και στα κρουστά και στα πνευστά και στα έγχορδα, κανένα όργανο δεν άκουγε και κανένα όργανο δεν είπε «για να δούμε , να ακούσουμε τουλάχιστον, μήπως έχει δίκιο ο λεγάμενος;». Και για άλλους συντρόφους που επίσης έλεγαν τα ίδια.
Και ακριβώς γι’ αυτό δεν πήγα προχθές στα όργανα αφού δεν πρόκειται ν’ ακούσουν. Που αντί να ψάξουν να βρούνε πραγματικά τις αιτίες που φτάσαμε από το 6-6,5% στο 1%, ψελλίζουν πράγματα για εσωτερικό εχθρό και ότι κάποιοι από μέσα υπονόμευσαν το κόμμα. Υπονοώντας και εμένα, ο οποίος έκανα 9.000 χιλιόμετρα σε όλη την Ελλάδα, με δικά μου έξοδα, μαζί με τον Αντρέα Παπαδόπουλο για το κόμμα και για την υποψηφιότητα του Α. Παπαδόπουλου. Αλλά κυρίως για το κόμμα. Για να ορθοποδήσουμε. Για να μην καταρρεύσουμε από το 3%. Και όχι μόνο καταρρεύσαμε αλλά πήγαμε στο 1%. Είμαστε δηλαδή κάτω από τον κύριο Χατζημαρκάκη , γκασταρμπάιτερ που ήρθε έβαλε υποψηφιότητα και μας περνάει μισή μονάδα. Και είμαστε περίπου εκεί, στα κόμματα με κάτι κυνηγούς και κάτω χαρίζω σπίτια πουλάω οικόπεδα.
Αυτήν την κριτική την έχω κάνει από πριν. Την ξανακάνω και τώρα. Το να πάω στην Εκτελεστική Επιτροπή και να τα ξαναπώ δεν έχει κανένα νόημα όταν ακριβώς στην Ε.Ε. που έγινε και ενώ υπήρχαν 8-9 διαφωνίες, ενώ υπήρχαν απόψεις για το αν θα πρέπει να εκδοθεί ανακοίνωση ή όχι, ο κος Μαχαίρας κι ο κος Μαργαρίτης βγάλανε προς τα έξω μια ομόφωνη απόφαση όπου δεν υπήρξε ούτε απόφαση ούτε ομόφωνη φυσικά ήταν. Δηλαδή παίζουμε τις κουμπάρες; Τι να πάω να κάνω; Αφού κανείς δεν ακούει και το μόνο που σκέφτονται είναι πως θα διασώσουν την αίγλη της ηγετικής ομάδας χωρίς να χρεωθεί τίποτα και ψάχνοντας να βρουν άλλους να τα χρεώσουν. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Και ξέρετε, αυτό υπήρχε παλιά στα σταλινικά κόμματα και στα παραδοσιακά κομμουνιστικά κόμματα και γίνονταν και σε συνθήκες νομιμότητας αλλά και στην παρανομία. Εμείς όμως, η Ανανεωτική Αριστερά του Λεωνίδα Κύρκου, του Γρηγόρη Γιάνναρου και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά. Τώρα απέκτησε μάλλον.

Είναι πολύ δύσκολο να σωθεί η Δημοκρατική Αριστερά. Μου θυμίζει λίγο την ιστορία της ΔΗΑΝΑ και του Κωστή Στεφανόπουλου…τελίτσες… Πάει για κλείσιμο. Έτσι το βλέπω εγώ. Και μάλιστα αυτή η σταδιακή στροφή προς το ΣΥΡΙΖΑ που γίνεται όλο και πιο έντονη, σ’ ένα ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει. Εγώ διαφωνώ με την ανατροπή, την εξέγερση, με τη λογική της κουκούλας, με τη λογική της σύγκρουσης με την εξουσία και στο σύστημα – ενώ είναι απολύτως συστημικό κόμμα-, να παίζει αυτόν τον ρόλο τον δήθεν ανατρεπτικό και να φανατίζει ανθρώπους, να λέει «όχι στην αξιοποίηση της Δημόσιας περιουσίας» θεωρώντας την ξεπούλημα, «όχι στις αποκρατικοποιήσεις», «όχι στις μεταρρυθμίσεις». Και να λέει ναι σε όλους, να υπόσχετε ότι θα επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις εκεί που ήτανε. Και γιατί δεν τα διπλασιάζει; Τσάμπα είναι. Τσάμπα λόγια. Αυτά τα ψέματα και τα παραμύθια μαζί με την αντιφατικότητα και τη θολούρα του είμαστε με την Ευρώπη; να φύγουμε απ΄την Ευρωζώνη; να μείνουμε στο Ευρώ; να γυρίσουμε στη δραχμή; Αν ρωτήσουμε δεκαπέντε διαφορετικούς ανθρώπους μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρουν 25 διαφορετικές γνώμες.

Γι’ αυτό, ενώ η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, έχασαν στις εκλογές αυτές, στις ευρωεκλογές που είναι χαλαρή ψήφος, συνολικά 17%, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν πήρε τίποτα απ’ αυτό αλλά έχασε και μισή μονάδα. Είναι δηλαδή ο νικητής-ηττημένος των εκλογών. Γιατί σε χαλαρή ψήφο Ευρωεκλογών και μ αυτή την περιραίουσα ατμόσφαιρα, ένα άλλο, τύπου ΠΑΣΟΚ κόμμα θα είχε 40-45% και όχι κάτω από τα προηγούμενα ποσοστά του.

Η Δημοκρατική Αριστερά έχει καθήκον να συμμετέχει και μάλιστα διαρκώς σε όλες τις διαδικασίες που αφορούν μια σοβαρή Ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά. Από αυτήν δεν αποκλείεται ένα τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως εμένα ο σχεδιασμός επιστροφής προς τον ΣΥΡΙΖΑ δε με περιλαμβάνει. Και δεν μπορείς να βάλεις όρους να αλλάξει όπως θέλεις εσύ. Είναι πολύ δύσκολη η επιλογή που έχουν κάνει κάποιοι σύντροφοι και δεν ξέρω γιατί την έχουν κάνει. Θα δείξει. Προσωπικά δεν ξέρω ακόμη τι θα κάνω. Θα δούμε. Θα εξαρτηθεί και από την σύσκεψη της Κ.Ε. μεθαύριο όπου μάλλον θα πάω.»

Για την κατάσταση στα υπόλοιπα κόμματα την επόμενη μέρα των εκλογών, για την Κυβέρνηση και για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
«Η επόμενη των εκλογών έχει δημιουργήσει αναταράξεις – αν και φυσικά όχι τόσο μεγάλες όσο στη ΔΗΜΑΡ – και στα υπόλοιπα κόμματα. Η Νέα Δημοκρατία έχασε εφτά μονάδες. Και απ΄ότι φαίνεται ο κύριος Σαμαράς αλλά και τα επιτελικά στελέχη της δεν έχουν πάρει το μήνυμα ότι πρέπει ν’ αλλάξουν άρδην τις ασκούμενες πολιτικές, ότι η κατανομή των βαρών που κάνει η Κυβέρνηση δεν είναι δίκαιη. Και ενώ ξέρουν τι πρέπει να κάνουν για να είναι δίκαιη, δεν τον κάνουν. Και δεν το κάνουν όχι επειδή δεν τους αφήνει ο Σόιμπλε ή επειδή παίρνουν οδηγίες απ΄έξω, όπως διάφοροι ανόητοι λένε, αλλά επειδή παίρνουν οδηγίες από μέσα. Από συμφέροντα, από επενδυτές, καναλάρχες, μεγαλοπαράγοντες, αλλά από εδώ. Για τα εργασιακά, για τα ασφαλιστικά, για τα συνταξιοδοτικά, για όλα αυτά δίνονται οδηγίες από εδώ. Η Κυβέρνηση αυτή δε θα καταφέρει να τα βγάλει πέρα, δε θα ανακτήσει τις δυνάμεις της ούτε θα έχει μια ισορροπημένη διαδρομή και θα κλυδωνίζεται μέχρι τελικής καταπτώσεως αν δεν αλλάξει τις πολιτικές που ασκεί.
Πιστεύω ότι και η αναδιάταξη των πολιτικών δυνάμεων και μια άλλου τύπου συγκυβέρνηση – ελπίζω, εύχομαι και απ’ ότι φαίνεται αποκλείεται να ξανάχουμε μονοκομματικές κυβερνήσεις που κατέστρεψαν τη χώρα – οποιαδήποτε επόμενη συγκυβέρνηση θα μπορεί με αναδιάταξη των πολιτικών δυνάμεων να γίνει από την παρούσα Βουλή. Και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να εκλεγεί από τις ψήφους αυτής της Βουλής. Χωρίς να μεσολαβήσουν εκλογές.
Εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα να γίνουν εκλογές αλλά εμείς θα τραβιόμαστε μετά και θα τιναχτούν τα πάντα στον αέρα γιατί οι εκλογές δεν θα βγάλουν αποτέλεσμα. Πάρτε τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και φτιάξτε μου κυβέρνηση.»

Για μια νεα Κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο.
«Αυτές οι ταμπελίτσες αριστερή κατεύθυνση και αριστερό πρόσημο, είναι αρλούμπες, είναι μπαρούφες. Αριστερό είναι αυτό που είναι στην πράξη. Αριστερό είναι αυτό που αποδίδει για το δημόσιο συμφέρον και που ικανοποιεί το κοινωνικό σύνολο.
Και ξέρετε, θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαστεί με τη ΝΔ. Όχι ιδεολογικά. Δε θα ‘χουμε μια κυβέρνηση ιδεολογικών συγγενειών. Θα έχουμε μια κυβέρνηση για να βγει η χώρα απ΄τα αδεέξοδα. Να κάνουμε πιο δίκαιη την εφαρμογή των μέτρων που θα πρέπει να παρθούν, να προχωρήσουμε στις μεταρρυθμίσεις που δεν έχουμε κάνει.
Έχουμε τις ίδιες εφορίες, τις ίδιες πολεοδομίες, την ίδια φοροδιαφυγή, το ίδιο λαθρεμπόριο καυσίμων. Τα κλειστά επαγγέλματα τ’ ανοίξαμε αλλά είναι κλειστά. Τα ωράρια τ’ ανοίξαμε αλλά τα κρατάμε κλειστά. Οι συντεχνίες αλωνίζουν, οι Φωτομπαλασοκαλφαγιάννηδες κάνουν πάρτυ. Δεν έχουμε κάνει τίποτα για όλα αυτά. Κι αυτό για κάποιους είναι αριστερό πρόσημο. Ο κρατισμός είναι αριστερό πρόσημο; Εγώ δεν είμαι νεοδημοκράτης ούτε φιλελεύθερος ούτε νεοφιλελεύθερος ούτε δεξιός. Αριστερός είμαι. Και ήμουν και είμαι και θα είμαι. Αλλά κάποιοι άλλοι, έχοντας στο νου τους Σοβιετίες και Βόρειες Κορέες δεν είναι καθόλου αριστεροί. Είναι μάλλον επικίνδυνοι.
Να κλείσω όμως με αυτό. Ένα μέρος του ΣΥΡΙΖΑ που είναι Ευρωπαϊκού προσανατολισμού και καταλαβαίνει από πολιτικές που εφαρμόζονται και όχι παραμύθια για αγρίους, μπορεί και πρέπει να συμμετέχει σε μια διαδικασία με διάφορες άλλες δυνάμεις Ευρωπαϊκού προσανατολισμού για να διασώσουμε τη χώρα οριστικά, για ν’ αρχίσουμε να μπαίνουμε σε μια ανάπτυξη, να αποκαταστήσουμε αυτήν την ανισορροπία με την τεράστια, απαράδεκτη ανεργία που έχει προκύψει με τα μέτρα λιτότητας, με τις λάθος εφαρμογές λάθος συνταγών και να προχωρήσουμε. Οι ιδεολογικές συγγένειες είναι για αργότερα.”